In de ban van die kievit. Dat is wat we gaan doen. Het kunstbrein heeft een tijdje stil gestaan. Maar nog voordat het laatste tentamen is geweest kan ik het niet laten. De potloden zijn alweer op de tafel gesignaleerd.
Ik kreeg van tante Janny een foto van het Friese landschap tijdens zonsondergang met de mededeling: ‘Rutger wol dit graag as achtergrûn’. Doe dat maar even mensen, doe dat maar even. De verftubes staan klaar, vanavond zullen de eerste klodders verf het papier gaan bedekken. Benieuwd of ik het nog kan..
Deadline #Hyke: 5 mei 2012
Fascination Art: Allemaal leuk, dat gelanterfanter
We kabbelen rustig verder. Dat heb je als het om een uur of 1 bijna tijd wordt voor een siësta. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar dit weer is voor mij altijd een trigger om vooral niet te druk te doen. Gelukkig heb ik mijn atelier-en-suite en een hobby die niet al te veel energie vraagt. Meestal.
Allemaal leuk, dat gelanterfanter. Maar ook druk bezig met schetsen voor het volgende werk: STRIJD. Dat dan weer wel. Als het aan mij ligt wordt het wel wat! Daarentegen hebben de mensen van de ‘kunstwinkel’ er niet zo veel vertrouwen in. Schilderen met pigment op natte kalk? Wie bedenkt dat nou.. Ik dacht dat kunstenaars allemaal wat van die gekke lui waren, maar dat ze mij voor gek zouden verklaren had ik niet gedacht. Hoe dan ook, ik als prutser in wording ga het wel proberen. Ze hebben we de spullen mee gegeven die ik dacht te moeten hebben en we succes gewenst. Heel fijn. Het is niet makkelijk hoor, om student Fysiotherapie te zijn in een kunstige winkel.
Bouwvakkersfactor groot
Soms heb ik van die dagen dat ik me meer bouwvakker voel dan student. Vandaag had ik zo’n dag; een bezoekje aan de bouwmarkt om een zak kalk te halen en daarna in de weer met hamer en zaag. Samen met m’n papa, dat wel.
Op het moment dat mijn vader de garage opruimt moet de opslagruimte voor mijn creativiteit vaak inleveren. Dit betekent in feite voor mij dat ik een ‘oud schilderij’ moest gaan afbreken. Zo gezegd zo gedaan. Ik heb de helft van mijn opslagruimte prijsgeven.
Alsof de bouwvakkersfactor niet groot genoeg was ben ik voor mijn project FascinationArt met DaVinci ook bezig geweest met mortel, zand en kalk. Ik ga proberen om een ouderwetse muur na te maken om op te schilderen. Dus, in actie. Als we dan toch bezig zijn!
Ik stel voor dat mijn mannelijke kant vandaag genoeg aandacht heeft gekregen. Morgen tijd voor preciezie!
Welterusten.
Berber Bergsma vs. Leonardo daVinci
Nieuw projectje voor Fascination Art! Binnen 2 weken ga ik proberen een ware Leonardo daVinci te maken, met als onderwerp: STRIJD. Laat de mortel, kalk en het pigment maar komen. Als een ware kunstenaar uit de Renaissance gaat er een fresco ontstaan. Hoop ik tenminste. Volg het hele proces hier of op fascinationart.tumblr.com. Wish me luck! x
March 18th, 11.45 pm - April 1st, 11.45 pm - STRIJD
Remark: The battle of Anghiari - Leonardo da Vinci Style
The battle of Anghiari. Geschilderd door Peter Paul Rubens, een volledige afbeelding van het schilderij van da Vinci is er niet.
Op mannenjacht
Er zijn weer verschillende opdrachtjes met mij aan de wandel. Of ik ben aan de wandel met verschillende opdrachtjes. Het is maar net hoe je dat wilt zien.
Momenteel druk met een kievit. De wat; mevrouw 50jarige mannelijke midlifecrisis-er? Jaa, een kievit. Een echte. Zo’n wit met zwarte, in groene weilanden. Zo eentje ja. Dat is in Groningen woon, naakte vrouwen schilder en over sex tweet wil niet zeggen dat ik niet van het mooie Fryslân hou. Integendeel. Ik hou van tegenpolen. Dus ook van de kievit.
Niet mijn eigen keus overigens hoor, die kievit. Mijn neef is kievitgek en heeft een lege muur. Vandaar. Maar desalniettemin is Berber op mannenjacht. De mannetjeskievit wel te verstaan. Een HIJKE! Foto’s kijken, beetje schetsen, beetje schilderen. Mooi leven.
Over tegenpolen gesproken, ze trekken elkaar aan. Leuk is dat. Neem nou pasta en aardappelen. Na 3 dagen pasta komen die zo ongeveer wel je strot uit en verlangt ook de niet nuchtere Hollander naar aardappelen. Of bijvoorbeeld zomer en winter. Is het winter, dan willen we ijs en sneeuw. Meer kou! Maar na een tijdje zien we de eerste rokjes (met panty’s eronder, dat dan weer wel) alweer verschijnen in de trein.
En zo is het ook met Berber en haar dingetjes. Geef mij even een naakte vrouw, ben ik een aantal dagen zoet. Maar per dag groeit het verlangen naar een oude schoen, of een kievit! Heerlijk toch dat we onszelf op deze manier bezig kunnen houden.
Nou hoi. x
Procrastinator
Jongens! Het is lente. Hoe mooi kan het zijn. Nou kunnen we er nog niet van uit gaan dat het mooi weer wordt en blijft. Zoals mijn moeder afgelopen weekend zei: ‘Want op 5 april 1990 (geboortedag ondertekende) siet it iis op de autorúten’.
Toch weerhoudt deze mededeling me er niet van om naar de zomer toe te leven. Heerlijk foto’s kijken. Niet voor niets natuurlijk, er wordt ook geknutseld aan een website. Beetje vrije tijd, al doende leert met, en ook nog een nuttige tijdsbesteding. Handig toch! Eigenlijk had de website allang online gemoeten natuurlijk, maar Berber is nog niet zo sterk met dat soort dingen. Ik ben niet voor niets zo nu en dan een ‘procrastinator’.
Studievereniging Tw!st
Even gedachten verzetten en gewoon door. De liefde en passie is weer gedeeld dit weekend, heb is tijd om met beide beentjes op de grond te gaan staan. En waar doe je dat beter dan in het studentenleven? Studeren studeren studeren! De keiharde waarheid. Fijn hoor. Als dat gezweef tussen die kunstenaars: om gek van te worden. Alsof je even niet in de wereld staat. Tijd voor actie.
Gelukkig kan de waarheid altijd gecombineerd worden met iets aangenaams. Zoals bijvoorbeeld een Borrel. Dit keer van studievereniging Tw!st. En als ik dan toch achter m’n laptop zit te prutsen werk ik ook graag even met Adobe. Behalve schilderen en zagen is dat ook wel eens leuk op z’n tijd. Even prutsen met een bierdrager van Walnut Studiolo Products. Het was een werkje wat binnen een klein aantal uren af moest, maar soms presteer je dan het best (met de riemen die je hebt). De poster voor Borrel II van Tw!st is af. Hoppa.
Een gemeenschappelijke LIEFDE.
Daar was hij dan. De dag waar ik al een tijd naar toe heb geleefd. Een achtbaan, dat was het. Een prachtig decor, dat Rijksmuseum Twenthe, zeker voor een dag als deze waarop kunstig Nederland bij één lijkt te komen. Ik, voor het eerst tussen de kunstenaars, als kunstenaar? En dat met mijn naakte vrouwen. Alsof het door een oudere man in een midlifecrisis is geschilderd, aldus Andrea van Pol. Dat dus.
Die rode shirts, met LIEF -DE, de te voelen spanning. Eigenlijk had het allemaal te maken met passie. Passie voor kunst, passie voor datgene wat deze mensen samen deed komen. Zoveel verschillen en toch een gemeenschappelijke LIEFDE.
Mijn ogen hebben genoten. Zoveel mensen, zoveel verschillen. En als Andrea dan ook nog even komt praten, duurt ook het wachten niet zo lang. De tijd dat Berber laat zien wat ze kan is aangebroken. En dat op zo’n dag waarop het allemaal zo eenvoudig lijkt. Je staat in een enorme rij, wacht tot je schilderijen worden meegenomen om ze vervolgens weer terug te krijgen. Het is net voetbal. Maar ondanks de eenvoud heb ik als ‘kunstenaar van de toekomst’ heel veel geleerd. De perfectie van de werken die ik heb gezien. De precisie. Ik zit vol ideeën voor nieuwe groei- en ontwikkelingswegen!
Een spannende dag op een prachtige locatie die prachtig werd georganiseerd. Ik heb alleen maar hoeven kijken en genieten. Al kijkende leert men.
Op zaterdag 19 mei is er bij de Avro een reportage over de eerste selectiedag van Zomerexpo 2012 in het Rijksmuseum Twenthe te zien. Wie weet wordt het mijn TV-debuut, in gesprek met de vrouw van de heerlijk directe vragen Andrea van Pol. We gaan zeker kijken!
Zomerexpo, Rijksmeseum Twenthe en Andrea van Pol: bedankt voor deze spannende dag. Tot volgend jaar, dat ZEKER.
Tas in de aanslag. Wat neem ik mee? Een niet-pistool om tijdens het opbouwen de laatste hand te leggen aan mijn werk. Duck tape om alles wat los zit vast te maken. Mijn inschrijfformulier. Water, en brood. Here we go! Waiting…
Dagen
Je kent het wel. Van die dagen waarop je eigenlijk meer te doen hebt dan je lief is. De afgelopen week had in die dagen. Op een rij, nonstop. Vandaag de laatste, and I save the best for last. Het was hectisch vanochtend, want de werken waren nog niet af. Dat heb je met die dagen. En zeker als je dan, behalve deelname aan Zomerexpo, ook met MidFryslân3 beslissingswedstrijden moet spelen is de dag eigenlijk te kort. Maar we zijn onderweg naar Enschede en het werk is af.
Wat een kan een mens het leven moeilijk maken zeg. Wie bedenkt dat jou: meedoen aan Zomerexpo 2012?! Richting Rijksmuseum Twenthe. Hop hop.
